ΓΝΩΣΙΣ

Γνώσις= απόκτημα μαθήσεως, εκ πείρας, μελέτης βιβλίων, οξυδερκείας. Αποτελεί κεφάλαιον ισχυρόν δια την ενδυνάμωση του χαρακτήρος προς αντιμετώπισιν των δυσκολιών της ζωής. 
Γνώσις= είναι το άναμμα του νου που τον καθιστά οξυδερκή και τον κρατεί σε συνεχή εγρήγορση για να ευρίσκει τας πλέον συμφόρους λύσεις για την αντιμετώπιση προβλημάτων και την καλήν και άνετον διαβίωσιν του ανθρώπου. 
Γνώσις= η γνώσις προσδίδει κύρος, διάκρισιν, ισχύν, υπεροχήν, αξιώματα. Είναι ο πλούτος του πνεύματος ο σταθερός. Είναι το απαραίτητο εργαλείο του σοφού νου. Είναι η δύναμις του Θεού, που είναι ο γνώστης πάντων.

Βιβλία της συγγραφέως Μαρίνας Καραβά-Γαλάνη

Η δύναμη της πρωτογενούς Ελληνικής Γλώσσας

Επιγραφές, άγνωστη ελληνική γνώση 

Η Ελληνική γλώσσα, μητέρα των γλωσσών του κόσμου

Τηλέφωνο επικοινωνίας: 210-4634247

ΝΙΡΒΑΝΑ

Ανάπαυσις νεύρων, μη απασχόλησις φαιάς ουσίας εγκεφάλου, απονέκρωσις με συνεχή απραξία οργάνων σώματος. Η απόλυτος απραξία μελών σώματος, δια τα γήινα ενδυναμώνει το πνεύμα και αρχίζει να διαλογίζεται δια την αποστολήν των ανθρώπων αναφορικά με την δημιουργία τους.
ΝΙΡΒΑΝΑ= αγάπη δια τον πλησίον, απομάκρυνσις επιβαρυντικών φροντίδων που μαραίνουν και νοσούν το πνεύμα, βίος ατάραχος άνευ υπερβολικών αναγκών, αποβολή των υπεραπαιτήσεων του ατόμου μέσα στην ενταγμένη κοινωνία του, επάρκεια προς το ζην, αναζήτησις δυνάμεως πνεύματος προς άρσιν πόνων ένεκα ανεχείας, ένεκα νόσων σώματος και ψυχής, από απληστία μη κορεσμόν, από απογοητεύσεις και από όλα που υπερβαίνουν το μέτρον που προσδίδει εγκράτεια, επάρκεια, σωφροσύνη, ασφάλεια. Ο διαλογισμός αρχίζει εκεί που το πνεύμα παύει να ασχολείται και να απορροφάται για τα γήινα. Η απονέκρωσις των λειτουργιών του σώματος προϋποθέτει άσκησιν για να πραγματωθεί. Η απόφασις αυτή να απονεκρωθούν οι αισθήσεις αντίκειται στους νόμους της φύσεως, στους νόμους του Θεού. Ο άνθρωπος γίνεται υπεράνθρωπος χωρίς τις λειτουργίες του σώματος και όμως αυτό επιδιώκει το νιρβάνα. Ζαλίζει τις λειτουργίες του σώματος για να μην αισθάνονται τις δυσκολίες της ζωής. Νομίζω πως αυτό είναι παραπλάνησις των φωτισμένων μοναχών, που έχουν εθιστεί στην εγκράτεια, έχουν εθιστεί στον απλό βίο, δεν επιθυμούν τα γήινα. Ο βίος τους είναι ατάραχος, ασήμαντος και έτσι βιώνουν ζωήν ατάραχον, το νιρβάνα, βίον ελεύθερον να διαλογίζεται χωρίς σκέψεις και πόνους.
Όθεν νιρβάνα= ο εφησυχασμός του παλλομένου ανθρώπου από τον ενεργόν βίον και στροφή προς την ενδοστρέφεια και συνομιλία με τον εαυτό του και αυτό του δημιουργεί ευδαιμονία, εσωτερική ευχαρίστηση.

AΡΕΤΗ

Έχει ιδιότητες ηθικές που ανήκουν και διέπουν τους νόμους του Θεού, που επιτρέπουν την τάξη της ανθρωπίνης ζωής που οδηγεί στην ευδαιμονία, στην πραότητα, στην αγάπη, στην απλότητα, στην δικαιοσύνη, στην καλωσύνη, στην αυτάρκεια, στην όμορφη ζωή χωρίς πολέμους, μίση, εκμεταλλεύσεις, κακίες, καταπιέσεις ατομικές, κοινωνικές, κρατικές, με δικαιώματα και καθήκοντα, με σεβασμό την Μητέρα Γη που διατηρεί την ζωή του πλανήτη με σοφία και τάξη, διατηρώντας την φύση, όλη την δημιουργία του Θεού και διατρέφει όλα τα όντα με τον φυσικό τρόπο ζωής που διατηρεί. Όλα στηρίζονται στους κανόνες που τηρούνται επακριβώς, όπως το έχει ανάγκη η διατήρησή τους, διότι έχουν και ζουν την αρετή μέσα τους. Έχουν δηλαδή το πρέπον μέτρον. Αυτό είναι αρετή, το πρέπον μέτρον, αυτό που χρειάζεται και πρέπει. Το πιο πολύ ή το πιο λίγο φέρουν άμετρες πράξεις που οδηγούν στην αταξία, στην απρέπεια, στην ανορθόδοξη ζωή, στην πλησμονή (πλεονασμό) ή την έλλειψη που φέρουν αστάθεια στην ζωή, αμαρτία, πόνο, δυστυχία (αμαρτία=πράξις μη πρέπουσα, έξω του ορθού, άσχημη πράξις, αδίκημα, φοβισμένη ζωή, πάθος, πλεονεξία, τιμωρία ζωής, δυστυχία). 
Επομένως, αρετή= η θύρα του καλού, η ζωή του Θεού, η αρεστή, η ευτυχία, η πολεμία του κακού, η ευθεία οδός, η αρίστη ζωή. 
Αρετή= το άριστον, το πλέον ερίτιμον (επιθυμητόν) και δυσεύρετο λόγω της μεγίστης δυσκολίας αθλήσεως, αγαθόν δια την ζωήν του ανθρώπου. Χρειάζεται συνεχής άσκησις και δυνατή θέλησις δια να αποκτήσεις αρετήν, έντιμον ζωήν, αληθινήν ευδαιμονία.
Αρετή= η ικανότητα να αρκείσαι και να αρέσκεσαι στο μέτρον που είναι οι αληθείς και ευτυχείς σκοποί της ζωής.

Ανάλυση της έννοιας "Gouverner"

Gouverner: κυβερνώ, κυβερνάν(απαρέμφατο του ρήματος κυβερνώ): Κυβέρνησις:
Συγκέντρωσις καταλλήλων μορφωμένων ανθρώπων με ειδικά προσόντα, που ενδιαφέρονται δια το βέλτιστόν, διά το αγαθόν της πατρίδος, της κοινωνίας των ανθρώπων που διαβιούν, να προσφέρουν ανιδιοτελώς τις γνώσεις τους, τις ικανότητές τους στηριζόμενοι στους νόμους του κράτους ή αυτούς που επιβάλλουν διά το καλόν και μόνον των συνανθρώπων τους,  ν' αποφασίζουν και να επιλύουν προβλήματά τους που έχουν σχέση σε όλους τους τομείς της ζωής και του θανάτου.
Υπηρετούν τον λαό με γνώμονα το εθνικό συμφέρον και με μεγάλη αγάπη για τον τόπο τους. Είναι εκλεγμένοι ως άριστοι για να προστατεύουν τα συμφέροντα της χώρας και να προσπαθούν παντοιοτρόπως να ανορθώσουν το πνευματικό και βιοτικό επίπεδο του λαού που τους έχει προτείνει ως αντιπροσώπους του, λόγω της καλλιέργειας της προσωπικότητάς τους, της δύναμης τους, της διάκρισής τους από τους απλούς ανθρώπους που ανέλαβαν να τους υπηρετήσουν. 
Εργάζονται με υπευθυνότητα, τιμιότητα, ευσυνειδησία, ακόμα με ευθιξία και αυταπάρνηση σαν να εργάζονταν ακόμα καλύτερα και από τον εαυτό τους, μη φειδόμενοι χρόνο, κόπο και χρήματα και με περίσκεψη, συνεργασία αγασθή διαβουλεύονται, εξετάζουν, ερωτούν, προτείνουν τα καλύτερα για την πατρίδα, για το έθνος, τον άνθρωπο, το άτομο το εξειδικευμένο. Αυτοί είναι η κεφαλή, η εξουσία της χώρας και η προσπάθειά τους θ' αναδείξει την χώρα και θ' αναπτύξει στο καλύτερο δυνατόν το ποιοτικό, ανορθωτικό επίπεδο του λαού. Σέβονται και τηρούν με ευλάβεια τις ιδιαιτερότητες της χώρας τους προσβλέποντας στο παρελθόν τους, στην ιστορία, στις παραδόσεις, στα ήθη και έθιμά τους. Τιμούν και προβάλλουν όλα τα καλά της χώρας τους, αγαπούν και τιμούν τις γιορτές τους, εθνικές και τοπικές, εξυμνούν τους προγόνους τους και σεμνύνονται γι' αυτούς, δεν επιτρέπουν παραχάραξη των ιστορικών τους γεγονότων, γιατί προσβάλλουν και προδίδουν τον αγώνα των προγενεστέρων τους και μειώνουν την πατρίδα τους, παραιτούνται με αίσθημα ευθύνης, όταν αδυνατούν να φέρουν εις πέρας το έργο τους, που είναι η επιτυχής ανταπόκριση όλων των επιδιωκομένων σκοπών για την καλύτερη παρούσα ζωή και τη μέλλουσα. Επικοινωνούν και προσεταιρίζονται ξένες χώρες με επιφύλαξη, αλληλεγγύη, δημιουργούν συμμαχικές σχέσεις, πάντοτε για την εξυπηρέτηση του έθνους, της πατρίδος σε όλους τους τομείς, αποτολμούν αυτά που θ' αποφέρουν τα βέλτιστα και δεν επιτρέπουν απώλεια ολικής ή μερικής από τις πλουτοπαραγωγικές πηγές της χώρας τους ή από τα εθνικά τους εδάφη. Για τυχόν αποτυχία τους απολογούνται ευθαρσώς και ευθυνόμενοι τιμωρούνται διά φυλακίσεως, δημεύσεως περιουσίας ή εξορίζονται. Επιτυχόντες των σκοπών τους ηρωποιούνται, λατρεύονται και εξυμνούνται στις δέλτους της ιστορίας και η πατρίδα τούς προβάλλει προς μίμηση με υπερηφάνεια.

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

ΚΑΛΕΣΜΑ - ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Η ομάδα γλωσσικής έρευνας με το όνομα " ΑΜΑΛΘΕΙΑ" που έχει σαν σκοπό τη διερεύνηση και αποκρυπτογράφηση των λέξεων της Ελληνικής Γλώσσας και κάθε Γλώσσας,

ΠΡΟΣΚΑΛΕΙ

Κάθε ενδιαφερόμενο να συμμετάσχει στη Γλωσσική μας ομάδα και θα καταπλαγεί από τα αποτελέσματα της δύναμης και της γονιμότητας της Ελληνικής Γλώσσας.

Η συνάντησή μας θα γίνει το Σάββατο 12 Νοεμβρίου, στην οδό Ελευθερίου Βενιζέλου 55 στον Πειραιά και ώρα περί τις 5 με 5:30 μ.μ.

Σας περιμένουμε...

Αθάνατη Σαλαμίνα

Στην Αθάνατη Σαλαμίνα

27 Σεπτεμβρίου του 480 π.Χ.                         Αύγουστος 11 2011

                                                                        Από Καραβά – Γαλάνη Μαρίνα                                  

Πανέμορφη Σαλαμίνα

με τα δαντελωτά ακρογιάλια σου.

Πιτυούσα εσύ στολίζεσαι με τα υψηλά

καταπράσινα πεύκα σου

και τη μυρωμένη αύρα σου

στέλνεις στο αγαπημένο σου νησί.

Κυχρεία βασίλισσα, μετράς αιώνες

πολλούς τη μακρά βασιλεία σου

και περίτρανα δηλώνεις

τη θαυμαστή παρουσία σου

αψηφώντας τον αδηφάγο χρόνο .

Ηλιόλουστη Σκιράδα καταυγάζεις

το καθαρό ζεστό σου φως ολόλαμπρη.

Κούλουρη, την ακριβή σου παρουσία

τη ζητούσαν ζηλόφθονα Μεγαρείς και Αθηναίοι.

Μα, εσύ πάντα ξεχωριστή ήσουν

πανάκριβη κόρη του ωκεανού.

Και τη δόξα έκλεψες όλων των Ελλήνων,

όταν στους στενωπούς πνιγηρούς κόλπους σου

παγίδευσες τα χίλια και πάνω πλοία των εχθρών,

των μισητών υπερφίαλων Περσών,

που από τη μακρινή Ασία ήλθαν

για να υποδουλώσουν οι υπερόπτες

την Ελλαδούλα τη μεγάλη!

Τα γαλανά νερά σου φιδίσια κύματα

έγιναν και τάφους υγρούς άνοιξαν

για να καταπιούν τα καταποντισμένα

πλοία με τα άχαρα κουφάρια των εχθρών.

Κι ο Παιάνας των ναυμάχων Ελλήνων

παιάνιζε το «Ίτε παίδες Ελλήνων,

ελευθερούτε πατρίδα, θήκας τε θεών

και προγόνων. Νυν, υπέρ πάντων αγών!»

και οι Έλληνες, ημίθεοι άνδρες

θρεμμένοι με της ελευθερίας τα νάματα

πολεμούσαν κι άνοιγαν τα σπλάχνα

εμβολίζοντας θανατερά τα βαρύγδουπα

μεγάλα εχθρικά καράβια

που ξερνούσαν άπρακτα τη μοχθηρή

κακία τους στα δικά σου,

Σαλαμίνα, τα εκδικητικά νερά.

Η Ελλάδα πολεμούσε υπέρ βωμών

και εστιών πατρώων συν γυναιξί

και τέκνοις ενωμένη από όλα

τα παιδιά της, υπακούοντας

στα κελεύσματα της γενναίας καρδιάς τους

με θάρρος δύναμη κι απαντοχή.

Και μόνο ο χαιρέκακος θάνατος

τους σταματούσε, όταν τους έπαιρνε

την πανάκριβη ζωή του βίαια.

Ο αγώνας τους, αγώνας γιγάντων

δεν οπισθοχωρούσε από φόβο ή δειλία.

Λυσσώδης πάλη, αχαλίνωτη,

με πάθος, ακάθεκτη ορμή, αυτοθυσία,

αυταπάρνηση, σπέρνοντας φόβο,

ταραχή, πανικό, καταστροφή,

εξολοθρεμό, θάνατο, νίκη.

Η ζωή τους κρατιόταν από τον αγώνα

αυτόν. Αυτός ήταν η ελευθερία τους

ή ο τελειωμός τους κι ο χαμός τους.

Τα φαρμακερά μίση των εμφύλιων

σφαλερών πολέμων μακριά είχαν μείνει,

στο οδυνηρό παρελθόν.

Τώρα τους ένωνε η Μητέρα Ελλάδα,

οι ρίζες τους, η αδελφοσύνη τους

και η κοινή τους κρίσιμη τύχη.

Τώρα «νυν υπέρ πάντων αγών»

στα πάτρια νέρα της Σαλαμίνας τους.

Εδώ στα γνώριμα αδελφικά νερά

αγωνιζόταν η Ελλάδα και φύσαγε

και βροντούσε μανιασμένο, ανυπότακτο

θηρίο, για να περισώσει την άξια

ύπαρξή της, τα ιερά και τα όσια.

Όλοι παρόντες εδώ: Αθηναίοι και Αιγινήτες,

Μεγαρείς και Σαλαμίνιοι,

Σπαρτιάτες και Κορίνθιοι,

Αργείοι και νησιώτες του Ιόνιου και του Αιγαίου

 κι άλλοι πολλοί μάχονταν

στα δικά σου ύπουλα στενά

με την απόγνωση και την προσδοκία

για την ποθητή σωτήρια νίκη.

Και το θαύμα επιτελέστηκε!

Καταισχυμένο έδιωξαν το μισητό εχθρό.

Ο Πέρσης βασιλιάς από το αντικρινό βουνό

τρομαγμένος  φεύγει με τα κουφάρια

που του απόμειναν, σκορπίζοντας

εδώ κι εκεί τα άλλοτε αλαζονικά

ανώφελα μεγαλεία του,

ενώ τα αφρισμένα νερά σου

δέχτηκαν εκατοντάδες τα άψυχα

κορμιά τους, προσφορά εκατόμβης

και παρακαταθήκης της μεγάλης

τροπαιοφόρας Ελληνικής νίκης!

Ευλογημένη Σαλαμίνα, ο τόπος σου

βωμός θυσίας των αλλόφυλων βαρβάρων

έγινε, και συ το μικρό νησί

μεγάλωσες κι ακούστηκες στα πέρατα

της ελληνικής και ξένης γης

με θαυμασμό και τιμημένη.

Οι Έλληνες εδώ στα δικά σου νερά

και τόπους, τους κραταιούς Πέρσες

ντρόπιασαν και νίκησαν

κι έγινε η αρχή του καταστρεπτικού

ξεριζωμού τους από  την Ελλάδα όλη.

Η Ελλάδα και η Ευρώπη σώθηκαν.

Οι Έλληνες και οι ελεύθεροι λαοί

Ευγνωμοσύνη θα σου το χρωστάνε

 και πάντα θα θυμούνται

το περίτρανο αυτό γεγονός,

τη νικηφόρα ναυμαχία στη Σαλαμίνα.

όσο οι άνθρωποι θα τιμούν την ιστορία τους

και θα διασώζουν την εθνική τους ταυτότητα…

Σημείωση: Πιτυούσα, Κυχρεία, Σκιράδα, Κούλουρη, Κόρη του ωκεανού, είναι χαρακτηριστικά ονόματα της μυθολογικής Σαλαμίνας